Ne zna se kada je sagrađen ovaj hram. Po predanju zidali su ga monasi manastira Sretenja. Stručnjaci, međutim, sudeći po arhitekturi manastirske crkve, smatraju da je ona možda starija od  sretenjskog hrama.

            No, zahvaljujući prvom pisanom pomenu iz 1594. godine i rezultatima istraživanja, poslednja decenija XVI veka bila bi vreme izgradnje hrama. Linete nad portalima ispunjene su freskama  XVII veku, dok unutrašnjost nie nikada bila živopisna. Tek kroz XIX vek postoje istorijski podaci o manastiru (iako, siromašno, bratstvo je severno od crkve podiglo konak sa podrumom od lomljenog kamena i spratom u bondruku - značajno svedočanstvo narodnog neimarstva) kao i o obnovama i promenama prvobitnog sklopa crkve  (izgrađen je kameni zvonik pred pripratom, koji je potom zamenjem drvenim tremom, kasnije uklonjenim; visoki i bogato rezbareni ikonostas sa ikonama u romantičarskom maniru izveo je 1868. godine slikar Nikola Marinković).

Od starog živopisa ostale su dve freske: Sveta Trojica i Bogorodica sa detetom.

Sačuvane su i dve značajne ikone iz 1635. godine, i to: ikona Hrista sa apostolima i ikona Bogorodice sa Hristom.

            Manastirska biblioteka danas ne poseduje ni jednu rukopisnu knjigu niti štampanu srbulju. U manastirskoj riznici, kao posebna dragocenost, čuvan je jedan veliki krst od žute srme, okovan rubinima i raznobojnim koralima.

            Danas hramom upravlja iguman Varnava, a u bratstvu ima jednu monahinju i jednog budućeg monaha.