Manastir Sretenje, uzdignut je u manjoj dolini pod vrhom zapadne strane planine Ovčar, na oko 800 metara nadmorske visine.

            Nije pouzdano utvrđeno kada je ovaj manastir građen. Sudeći po nekim arhitektonskim rešenjima stare manastirske crkve, sačuvanoj krstionici i jednoj rozeti, predpostavlja se da je postojao u XVI veku. Stručnjaci naglašavaju da na takav zaključak upućuje i očuvani zidni ikonostas, jedini te vrste u ovčarsko-kablarskim manastirima.

            Istorijski izvori kažu da je Sretenje stradalo od Turaka 1650. godine.

            Pre obnove crkve, zubu vremena na tom mestu odoloveo je starinski hram u ruševinama, sa zidnim dvospratnim kaluđerskim kelijama, jakim i visokim zidom oko njega, odakle su kaluđeri odbijali napade Turaka. Kada su turski napadi postali žešći i pošto je više kaluđera poginulo, napadači su hram opljačkali i spalili - posle 1690. godine.

            Manastir je tek 1818. godine obnovljen trudom mohama Nikifora Maksimovića, potonjeg episkopa užičkog. On je 1845. godine započeo izgradnju dva, od ukupno konaka u manastirskoj porti. Manji je sačuvan, a veći u kome se nalazila i soba za episkopa srušen je 1941. godine bombardovanjem od strane nemačkih aviona. U većem konaku nalazila se i manastirska biblioteka, koja je teško stradala. Maksimović je   1847. godine podigao i treći konak od kamena, sa kulom na zapadnoj strani, pokriven ćeramidom. Građevinski radovi okončani su nakon dve godine podizanjem kamenog zida oko manastirskog dvorišta i prosecanjem puta ka Dučalovićima, selu u čijem se ataru hram nalazi.

            Na poziv Nikifora Maksimovića, 1844. godine moleri Živko Pavlović i Nikola Janković islikali su u manastirskoj crkvi dve veće umetničke celine. Pavlović je oslikao zidove oltarskog prostora i naosa, ali i ikone za ikonostas, a Janković je freskama ukrasio zidove priprate.

            U manastirskoj riznici čuvaju se:

-         bakrorezna ploča iz 1845. godine;

-         metalni putir iz XVIII-XIX veka;

-         jevanđelje okovano i lepo ukrašeno,  štampano u Moskvi 1814. godine;

-         portret Nikifora Maksimovića.

Manastir poseduje 25. hektara zemljišta (od čega 17. hektara pod šumom). 5 hektara njiva i vinograda nalazi se u obližnjem selu Pakovraće.

U manastiru živi i službu božju obavlja 15 monahinja, sa starešinom, Igumanijom Minodorom